გადაწყვეტილება.

... იქნებ წავიდე კიდეც სულ ერთი დღით სადმე შორს , სადაც იქნება წყნარი ზღვა, ლამაზი ბუნება და სიჩუმე. მხოლოდ სიჩუმეს გავიგონებდი ახლა .. ვიჯდებოდი ჩემთვის ნაპირზე და მთელი დღე არ მომწყინდებოდა ფიქრი შენზე . დავჯდებოდი, არც საჭმელს შევჭამდი არც რამეს დავლევდი . ასე მშიერი ვიფიქრებდი და ამით გავძღებოდი..
მეორე დღეს არ მომინდებოდა უკან დაბრუნება. ისევ ავდგებოდი დილით, და დავიწყებდი ფიქრს შენზე… ასე გაავაგრძელებდი სულ.. რამდენიმე დღე და მერე.. მერე ბუნების კანონის მიხედვით ვერ გავძლებდი მშიერი, სული გაძღებოდა შენზე ფიქრით, სხეული-ვერა… დავხუჭავდი თვალებს სიცივეს ვიგრძნობდი, საშინელ სიცივეს.. ფეხებიდან თავამდე, უცებ სრულიად აღარ შემეძლებოდა ცხოვრებაზე ფიქრი, ყრუდ გაისმებოდა ლამაზი ადამიანების ქვითინის ხმა.. მე ამას ძალიან შორიდან გავიგონებდი, შენ რა თქმა უნდა არ იტირებდი, შეიძლება გული დაგწყვეტოდა, ეს არ ვიცი, მაგრამ არ იტირებდი.. არასოდეს…. მე იმ ქვეყნიდან გადმოგხედავდი და დაგლოცავდი, არა მარტო შენ, ყველას ვინც ამას არ იმსახურებს იმათაც კი .. ივლიდი ერთხანს მარტო. შემდეგ გეყოლებოდა შვილები , შვილიშვილები და მე დაგლოდებოდი, დაგელოდებოდი მზესთან ერთად. გავიდოდა უამრავი წელი, მალე გაიღებოდა კარი და შენც გამოჩნდებოდი უკვე მოხუცი, უძლური, მე კი ისევ ახალგაზრდა და ჩვენ იმქვეყნადაც ვერ ვიქნებოდით ერთად..
ხედავ?! რამდენი რამ შეიძლება მოხდეს მე რომ ერთ დღეს სადმე წასვლა გადავყვიტო სულ რამდენიმე დღით…….. ერთმა უმნიშვნელო გადაწყვეტილებამ, შეიძლება ბევრი რამ შეცვალოს. ვამბობ იმქვეყნად დაგიცდიდი-მეთქი და ამ ქვეყნად დაცდა მიჭირს.. ასე ვართ ადამიანები , ზოგჯერ გვგნონია რასაც ამ ცხოვრებაში ვერ გავაკეთებთ, იმქვეყნად შევძლებთ.. ან როცა რაიმეს ჩვენი სამშობლოსთვის არ ვაკეთებთ ხოლმე სხვაგან მიგვეჩქარება იქნებ იქ ვიღონოთო რამე.. ამაშიც ვცდებით ადამიანები.. ეჰ კიდევ რამდენ რამეში .. ვზივარ ახლა, ერთი წყნარი სიმღერისა და რამდენიმე შეკოწიწებული სიტყვის ამარა, ველოდები წამს წუთს საათს.. და არ ვიცი ხვალინდელი დღე რას მოიტანს , ან საერთოდ იქნება კი... ?!

:)

( არ მახსოვს როდის დავწერე, whatever )
:))

მე და ჩემი პატარა მეგობარი..

ჩემმა პატარა მეგობარმა ბევრი რამ იცის.
მაგალითად ის,რომ წიგნი იმისათვისაა,გადაშალო და მინიმუმ დაათვალიერო მაინც.
ის,რომ ყველაფერი უნდა აურიო და ცოტა რამ დაალაგო.
რომ სასიამოვნო მუსიკის მოსმენისას სახეზე ღიმილი უნდა დაგეხატოს თავისით.
რომ ყოველთვის საჭიროა ადამიანი, ვინც ყურადღებას მოგაქცევს, გაგხდის და ჩაგაცმევს.
ჩემმა პატარა მეგობარმა კიდევ უფრო მეტი იცის..
იცის,რომ არსებობენ ადამიანები, ვინსაც შეუძლიათ სხვა ადამიანები შეაშინონ.
იცის როგორ მოიქცეს რომ გარშემომყოფთა ყურადღება მიიქციოს.
იცის ,რომ თუ უმიზეზოდ იტირებს, მაინც დაამშვიდებენ :)
ჩემს პატარა მეგობარს მგონი ვუყვარვარ..
საათში სამჯერ მიცვლის ფეხსაცმელს, მეხუტება , მომაშტერდება და მკოცნის.
იცის,რომ არაფერს დავუშლი და შეუძლია სახლი თავდაყირა დაააყენოს.
ჩემს პატარა მეგობარს სადაც ვეტყვი, იქ მომყვბა და მენდობა.
არ უყვარს,როცა მჩაგრავენ და ყოცელთვის მიცავს.
ჩემმა პატარა მეგობარმა ბევრი რამ იცის....
ამაზე მეტი საჭირო არაა....


:)

just illusion :)

დღეს საკუთარ თავს დავემალე და ასე კარგია :)
არ მინდა რამე მითხრას.
ეს ის ერთადერთი რამაა, რაშიც არასოდეს ვიქნები გულწრფელი, არასოდეს ვიტყვი ხმამაღლა და ყოველთვის მეგონება,რომ უბრალოდ ილუზია იყო :)

ესეც გაივლის :)

ვერ გავიზარდე..
ვერ გავხდი ცივი, უგრძნობი..
ვერც გულგრილად ვისწავლე ურთიერთობების ყურება
ალბათ სუსტი ვარ :)
ყველაფერი გულთან ახლოს მიმაქვს ისევ..
არა და როგორ მჯეროდა,რომ შევიცვლებოდი და როგორ მინდოდა..
ჩემი წილი ბედნიერება ყოველთვის ვიღაცას მიაქვს.. მეც ვატან ისე, თითქოს სულაც არ მეხება , თითქოს მათი იყო თავიდანვე და არც მაქვს უფლება შევეწინააღმდეგო. პასიურ მდგომარეობაში გადავდივარ და შორიდან ვუყურებ. ეს მაინც ვისწავლე :) სიტუაციის შორიდან ყურება...
ვერ ვიჯერებ,რომ ეს ხდება.. არ მჯერა , ალბათ რაღაც მეჩვენება და გაივლის!
..ისევ უგზო-უკვლო კითხვა უნდა დავიწყო და ისევ უნდა ჩავახშო წიგნებში ყველაფერი :) არც ისე ცუდია... ცოტა უფრო ჭკვიანი მაინც გავხდები :)

as long as i don't choose, everything remains possible :)

მგონი

მგონი ყველაფერი ავრიე.
რაღაცას დააგვიანდა, რაღაც ადრე მოვიდა. მე მაინც ვერც ერთს ვერ მივუსწარი.
აზრით ვერ ვწვდები და იქნებ გულით მაინც ვიგრძნო..
წერტილ-მძიმეს დასმა ცხოვრებაში უფრო რთული ყოფილა. დასვამ ერთ-ერთს უადგილოდ და ებღაუჭები მერე იმედს. იმედს, რომელიც სწორედ მაშინ გიჩნდება ,როცა იცი ყველაფერი გადაწყვეტილია ... მაინც უკეთესზე ფიქრობ.
მგონი ყველაფერი ავრიე.
ავირიე, ავიმღვრიე...
გავაუკუღმართე....
ასე არ მინდოდა.... სულ სხვანაირად უნდა მომხდარიყო ..
ახლა მე-რატომ-ება, მე-დარდ-ება, და მე-ბავშვ-ება...
ვიცი, არსებობს გრძნობა , რომელმაც სიჩქარე არ იცის და რომელიც არ გამაჩნია. მე ერთბაშად უნდა შევეჩეხო , როგორც ნიაღვარს. ხან აქეთ გადამისროლოს, ხან იქით... ბოლოს კი დაღლილი, ძალა გამოცლილი სადმე დამდოს. მეერე ყველა სურვილი უნდა ამიხდეს რა თქმა უნდა , მაგრამ გვიანი უნდა იყოს. მე წამოვდგე, წელში გავსწორდე და ახალ ნიაღვარს დაველოდო..
მგონი ყველაფერი ავრიე...
ასე არ უნდა მომხდარიყო..
არ მინდა ახლა ურთიერთობამ უკან დაიხიოს და იქ დამთაავრდეს, საიდანაც დაიწყო.

*_*

დამანებეთ თავია, თუ თავებია : )

რატომ იჩხრიკებით ჩემს ცხოვრებაში, დაკარგეთ რამე ?

ჩემია ეს ცხოვრება , თქვენ თქვენი გაქვთ : )) იმას კიდევ თავისი : ))

ალბათ საკუთარი გამოგელიათ..

დასანანია : ))))


..მაგრამ მაინც არ მადარდებთ: )