ისევ ჰართს!!!!!!

ახლა რა თქმა უნდა ძლიერ გვიანია , მაგრამ მე მაინც არ მეძინება და თავისით მეპოსტინება ისევ და ისევ..

რაღაც აზრებით მაქვს თვინი გადატვირთული და რომ არ დავწერო გადაიწვება....,

იქ მინდა , სადაც ვიცი, რომ შემეძლება თავისუფლად ლაპარაკი, სადაც ხუმრობას არ ჩათვლიან დაცინვად, არ იარსებებს ნიღბები, არ იზეიმებს უსამართლობა !!! არ იარსებებს ზიზღი, შური, ეჭვი.... იქ ივლიან თეთრებში, ისე როგორც ანგელოზები, არ ეცოდინებათ ღალატი, წარმოდგენა არ ექნებათ სიკვდილზე, არ ეცოდინებათ შიში, არავინ იქნება მარტო.. საიდუმლო არ იქნება ფარული , ყველა იქნება გამჭირვალე და შეეძლებათ ერთმანეთის ფიქრის წაკითხვა, აზრის, ოცნების და ყველაფრის.. ასე უფრო ადვილი იქნებოდა გაგეგო რას ფიქრობენ და ამბობენ სინამდვილეში შენზე.. ისე ვერ ვიგებთ იმიტომ, რომ ადამიანებს ძალიან მოსწონთ უფრო კარგებად მოგვაჩვენონ თავი, ვიდრე სინამდვილეში არიან. ასე სიცოცხლესთან ანგარიშს ვერასდროს გაასწორებენ.

სადღაც წავიკითხე ყოველი ჩვენგანი ცალი ფეხით ჯადოსნურ ზღაპარშია, მეორეთი კი - უფსკრულის პირასო...ცხოვრება სწრაფია და უნდა ვეცადო იქნებ მოვახერხო და სულ ზღაპარში გადავიდე. რამდენი ადამიანი თვალთმაქცობს რომ თითქოს ცხოვრობს? რამდენი ? 1 ? 10? 100? 1000? ან იქნებ ამაზე გაცილებIთ მეტი ..

მოკლედ

მინდა ვიყო წყნარი, უჩინარი, უხილავი , მარტოხელა, დავიწყებული, უდაბნოში მოხეტიალე ლანდის ლანდი სხვა არაფერი... ასე უფრო ადვილი იქნებოდა ცხოვრება.. მაგრამ როდესმე გახსოვთ მე რამე ადვილი მყვარებოდეს???

შემომილაწუნეთ რა..

ძალიან მჭირდება..

ანუ ჯასთ სმაილ.. :)

დღეს რამდენ ბავშვსაც შევხვდი შემთხვევით ქუჩაში, იმდენს გავუღიმე .. პასუხად რა თქმა უნდა თვითონაც არ დაიშურეს.. და მერე რაღაც კარგად ვგრძნობდი თავს.

Zალიან არ მომწონს ქუჩაში რომ დამძიმებული სახეებით xart, არა და ვინ იცის მეც ზოგეჯერ.. ცოტა ცუდი შესახედია ეს მკაცრი არაფრისმთქმელი გამომეტყველება. რა კარგი იქნებოდა ყველა რომ ვიღიმოდეთ ერთმანეთის დანახვაზე ა? აესე უბრალოდ ვუღიმოდეთ ბავშვები მოხუცებს, ან პირიქით, დიდები პატარებს და ა.შ. დავიჯერო ასეთი ძნელია ? რამდენად სასიამოვნო იქნებოდა გარეთ გასვლაააა მმმმ.. მგონი ისევ ვოცნებობ

უბრალოდ წაიკითხეთ ხო ?

ნოდარ დუმბაძის მოთხრობები გამახსენეს :) :*

წავიკითხე და ცოტას დავწერ.. იმ ადგილებს რაც მომწონს..


''მზე''

-რა ამბავია?- ჰკითხა ზღვამ ოთახში შესულ მზეს
-ადამიანი კვდება! - უპასუხა მზემ.
-ასე უბრალოდ, კვდება და მეტი არაფერი ? -ჰკითხა გაკვირვებულმა zღვამ.
-ექიმებმა უკვე მიატოვეს. - თქვა მზემ და მხრები აიჩეჩა.
-შენ ნუ მიატოვებ, - უთხრა zღვამ.
-როგორ თუ ნუ მივატოვებ, ჩემი გაჩერება ვინ გაიგონა ?! - გაუკვირდა მზეს.
-ნუ მიატოვებ - გაუმეორა ზღვამ.
-მე რას ვუშველი, კვდება. ესეც არ იყოს, ადამიანებმა უკვე მიატოვეს.
-შენ ადამიანებს რას უყურებ, ადამიანები ძალიან ხშირად და ადვილად ტოვებენ ერთმანეთს. შენ თუ არ მიატოვებ , ადამიანი არ მოვკდება. ნუ მიატოვებ! -სთხოვა ზღვამ.
-არ შემიძლია. მე მხოლოდ ერთი რამ შემიძლია, ხვალ ზუსტად ამ დროს მოვიდე კვლავ.-იმართლა თავი მზემ. ოთახიდან გავიდა, აივნის მოაჯირს გადაალაჯა და წავიდა.
- მიდიხარ ? - ჰკითხა ზღვამ.
-მივდივარ ! - უპასუხა მზემ უკანმოუხედავად.
..........................................................................................
- ყველაფერი ვარ მე, ადამიანი. - თქვა მან.
- მაჩვენე რა შეგიძლია! - გამოიწვია მზემ.
- მე შემიძლია, სულ გაგაქრო შენ, რადგან შენ ხარ ჩემში. მე შემიძლია ისე გავაკეთო, რომ შენ აღარ იარსებო ჩემთვის. თან ისე უბრალოდ, რომ გაგეცინება. - უთხრა ადამიანმა და თვალზე ხელი აიფარა. - მორჩა აღარ ხარ !
-თავხედი ყოფილხარ.- უთხრა განცვიფრებულმა მზემ.
- ვარ ! - არ უარყვია ადამიანს. . . . .
......................................................................................................................................................
'' ვინც ჩამავალი მზის მწვანე ნათელს დაინახავს, ბედნიერი იქნებაო, ასე ამბობენ. ''
......................................................................................................................................................

''მონატრება''

- მოდი ჩემთან ახლოს, - ვთოხვე გოგონას .
- იგი მომიახლოვდა.
- უფრო ახლოს მოდი, მინდა მოგეფერო და გულში ჩაგიკრა. შეიძლება ?
გოგონა სულ ახლოს მოვიდა. მე მკლავები გავშალე და გოგონა გულში ჩავიკარი. იგი თანდათან შემოვიდა ჩემს სხეულში და მე ახლა მას, როგორც სითბოს, ისე ვგრძნობდი გულთან.
- სად ხარ , გოგონა? - ვთქვი მე და გული ყელში მომებჯინა , ისე როგორც ბავშვებს ემართებათ ხოლმე საქანელაზე ქანაობისას. გოგონა გამოვიდა ჩემგან და მკერდში სითბო დამიტოვა.
.........................................................................................................................................................................
- მე ძალიან მძიმე ავადმყოფობა გადავიტანე. გულის ავადმყოფობა, შენ იცი რა არის გული?- მე მაქვს გული, მაცოცხლებელი გული, როგორც ყველა ადამიანს ისე, და მე ეს გული გამიტყდა, გამებზარა ამ რამდენიმა წლის წინ. აი, ნახე. გოგონამ თავისი ლამაზი, ვარდისფერი ხელი გულზე დამადო და მე კვლავ ვიგრძენი სითბო გულთან.
- ჰოდა , მე ახლა ყოველდღე დავდივარ ამ ყვავილოვან ველზე, რათა გული გამიმთელდეს. მე ახლა ცოტა უკეთ ვარ, მაგრამ დავიბრუნებ კი იმ ძველ სიმწვანესა და სინედლეს ?..
გოგონა არაფერი მიპასუხა. კვლავ ხელი შემახო მკერდზე.
-თქვენ არ ხდებით ავად?- ვკითხე.
- როგორ აარა, - გაიღიმა მან.
-თქვენ რაღა გემართებათ?
-ფერს ვკარგავთ, ვუფერულდებით, ვფითრდებით.
-მერე , როგორ წამლობთ ერთმანეთს?
-ფერს ვაძლევთ ერტმანეთს, ვეფერებით, ერთმანეთის ფერებში გადავდივართ.
-დღემუდამ და ბოლოს მარადიულ ფერში გადაგვყავს ერთმანეთი, ჩვენი პლანეტის სახელი თქვენს ენაზე დაახლოებით ასე ითქმის -- მარადიული ფერთა პლანეტა, კარგია?
-საოცარი !..... ...
.......................................................................................................................................................................
-მშვიდობით , ადამიანო ! - მითხრა მან.-მიდიხარ ? - ვკითხე და ტირილი მომინდა.-უნდა წავიდე, დედა მეძახის.-წამიყვანე, ჩემო პატარა, ლამაზო გოგონა, შენი მარადიული ფერების ქვეყანაში, წამიყვანე თან, შენ შემოგევლე...
-კი მაგრამ, დატოვებ შენ შენს სახლს და წამოხვალ ჩემთან , ადამიანო ?- გაუკვირდა გოგონას .
- თუკი გული არ გამიმრთელდება და მაინც უნდა მოვკვდე, განა სულერთი არ არის ჩემთვის?...... ... ...
.........................................................................................................................................................................
- მოიცა, არ წახვიდე , თუ შეიძლება ერთხელ კიდევ ჩაგიკრავ გულში და მოგეფერები. გოგონა მომიახლოვდა. მე მკლავები გავშალეე და გულში ჩავიკარი. იგი კვლავ შემოვიდა ჩემს სხეულში და მე ახლა მას, როგორც სითბოს ისე ვგრძნობდი მკერდში დიდხანს, დიდხანს ვიყავით ასე გატრუნული, თითქოს სულ მუდამ, მრავალ და მრავალ საუკუნეთა მანძილზე ასე გვეცხოვროს, მერე გავცალკევებულიყოთ და მრავალ საუკუნეთა შემდეგ კვლავ გვეპოვოს ერთმანეთI. ბოლოს იგი გამოვიდა ჩემგან. ამჯერად მისი გამოსვლა, როგორც ტკივილი, ისე ვიგრძენი მკერდში და გულზე ხელი დავიდე......................

.........................................................................................................................................................................



ყველაფერს აქ ვერ დავწერ ძალიან ბევრი გამოვა.. დანარჩენი ისე წაიკითხეთ.. ;)

avo_ie :D:D:D

ხელოუ პიპოლ დღეს პლატოზე ვიყავი დაქალებთან და ძალიან მაგარ ხასიათზე ვარ ამ სიმღერას ვაწყობ გიტარაზეეეეეე ძალიან მაგარია გადაწერეთ :) მერე რა , რომ სიცხე არ მიკლებს? საერთოდ არ მაწუხებს :)

magari sitkvebi aqvsssssssssss........................... !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


http://bin.ge/file/198657/06---Ty-Darila-Mne-Rozy.mp3.html


Ты дарила мне розы
Розы пахли полынью
Знала все мои песни
Шевелила губами

Исчезала мгновенно
Не сидела в засаде
Никогда не дышала
Тихонько в трубу

Мы скрывались в машинах
Равнодушных таксистов
По ночным автострадам
Нарезали круги

Ты любила холодный
Обжигающий виски
И легонько касалась
Горячей руки

А потом было лето
Мы прощались и знали ;)
Мы с тобой одной крови ( agaaa.. )
Мы небесных кровей

Твои драные джинсы (loooool : )))) )
И монгольские скулы
Ты была моей тайной
Зазнобой моей ..................

'იმ მომენტში'

ნოსტალგიური დღე გამითენდა:) იმიტომ არა , რომ უბრალოდ ესეთ განწყობაზე გავიღვიძე..

დილით დამირეკა ძველმა მეგობარმა , ნუ რავი ჩემთვის მეგობარი იყო, იმისთვის უფრო მეტი ვიყავი :)) ვნანობ რომ დავკარგე შენაირი ადამიანი, იმ მომენტში მეგონა რომ არ დამაკლდებოდიო... და ათასი ბლაბლაბლა..

ახლა რასაც ვიტყვი იმიტომ არა , რომ მაგარი ვარ ან ჩემ თავში დარწმუნებული , მაგრამ ეს პირველი შემთხვევა არ არის ჩემს ცხოვრებაში, ბევრჯერ ყოფილა , რომ თუნდაც დაქალი, ან ისე მეგობარი ან ვისაც ვყვარებივარ( ისიც ვისაც ნამეტანი არ ვესიმპატიურებოდი ) რამდენიმე ხნის მერე მოსულა და უთქვამს , რომ დამაკლდიო.. აესე უბრალოდ დამაკლდი და მორჩა.. ნეტა რატო ?

21-ე საუკუნის კიდევ ერთი დაავადება , სახელად ''იმ მომენტში''

ბევრი ახლობლისგან გამიგია : ''იცი ანი იმ მომენტში ესე მეგონა და მერე რო დავფიქრდი სულაც არ აღმოჩნდა, რა ვქნა? ....''

- ნუ რა უნდა ქნათ უნდა გამოასწოროთ და შეცვალოთ , მაგრამ ვისაც ეს მოსდის რა გარანტია აქვს ,რომ რამდენიმე ხანში ისევ ისე არ ეგონება , როგორც ეგონა? ადამიანები სათამაშოები არ არიან , რომ მართო შენ როგორც გეგონება ისე..

ამ დაავადებასთან დაკავშირებით რამდენიმე შემთხვევა მქონდა ადრე ბავშვობაში, როცა მეგონა ვინმე მომწონდა და მერე მივხვდი, რომ სულაც არა:) სხვა არაფერს შევუწუხებივარ იმ უბრალო , მარტივი მიზეზის გამო, რომ რაც მგონია ხოლმე მერეც ისეა, ან თუ აღარ არის მხოლოდ იმიტომ, რომ დრომ წაიღო :)

ასეთი უაზრობები მხოლოდ სუსტი ფსიქიკის და დაუბალანსებელ ადამიანებს მოსდით ( არავის ეწყინოს )

რჩევა: დაბალანსდით ბავშვებო, რაც შეიძლება მალე, თორემ ''იმ მომენტში'' ნაფიქრი და გაკეთებული შეიძლება მერე ინანოთ და გვიან იყოს ;) ;)

ძალიან კი გებოდიალეთ, მაგრამ მინდა რაც დევს ამ ნაჯღაბნში ის აზრი გაიგოთ.. თავს ისევ იმით ვიმშვიდებ: მოყვარეს პირში უძრახე, მტერს პირს უკანაო: ))

ლუვ იუ ..

''ფესვები''

გუშინ შემთხვევით გადავრთე და დავტოვე..
კიდვ ერთხელ ვუყურე და კიდევ ერთხელ ჩამომდიოდა თავისით ცრემლები ბოლო მომენტებზე..
ძალიან
გულჩვილი
გავხდი ( hm )
მიყვარს ქართველები..
___________________________






ჩემი დიაგნოზი ჯერ კიდევ დაუდგენელია , ზეგ ვენიდან სისხლს ავიღებ ( ვახ ჩემი :D ) ჰოდა ვნახოთ არ გამოგაპარებთ.

სიცხეები ისევ მაქვს.. მივეჩვიე : ) ფსიქოლოგიის ლექტორი ამბობდა სახლის ტელეფონზე ყოველ დღე რომ რეკოს ვიღააცამ და გათიშოს და მერე რამდენიმე დღე აღარ დარეკოს რაღაც მაინც დაგაკლდებათო.. ნუ ეLემენტარულია :)))))) აუ გამეცინა ამ სიტყვაზე :))) აქ ვერ ვცერ როგორც უნდა თქვათ :D ეLLLLემენტარულია , მაგარი L :)))))))))) აუჰ.. რა მეშველება არ შეიმჩნიოთ სუულ სიცხეების ბრალია..

ყველაზე მაგარი : ექიმმა Yოველ დღე უნდა ისეირნო ერთი საათით აუცილებლადო.. მაგალითად კუს ტბაზე, იქ კარგი ჰაერიაო.. ( ეს ისა რაქვია ირონია სუძბი თუ როგორ ? )
ხვალიდან დაეწყვეთ ანბანის მიხედვით , ხან ვინ წამომყვებით , ხან ვინ :))) ვისეირნებ ჩემი რა მიდის ..



აგერ 12-საც გადაცდა... გილოცავთ მარიამობას ყველას , მისი მადლი გფარავდეთ

Hide and Seek ..

http://avoe.ge/movies/one.php?mid=2545

მე და ჩემი ძმა ჩავუჯექით , იმას არ მოეწონა მე კი :)

რობერტ დენირო : )) :*

მოკლედ როცა უაზრო ხასიათზე იქნებით მაშინ უყურეთ , ცოტა ყურადღებას გადაგატანინებთ :) ისე , როგორც მე :)

come ouuuuuuuuuuuuut , come ouuuuuuuuuuut, whatever you areeeeeeeeeee ..

გრრრრ.. ცოტათი შაშინებული ვარ :D

ინწრესტინგ : ))

საინტერესო ტესტ(ebi) იყო : )

თან ზუსტად ისაა, რაც ვარ : ) გამიკვირდა


თუ დაგაინტერესებთ აქ არის ბევრი ..
http://www.blogthings.com/

''my sassy girl''

ჩემი კიდევ ერთი აღმოჩენა :))
კიდევ ბევრს აღმოვაჩენ , სხვა რა საქმე მაქვს ვზივარ სახლში.. ხან კინოებს ვუყურებ, ხან თქვენ მოდიხართ, ხან წიგნებს ვკითხულობ ( თუ თვალებში არ მიბნელდება ) ხან კიდევ უაზროდ ვოცნებოობ :D
მოკლედ არც ისე ცუდია >>> ჰოუმ სვით ჰოუმ .. 24/7 :-" :>

http://avoe.ge/movies/one.php?mid=8959

ძალიან დადებითად იმოქმედა.. მაგარი ფილმია და მდას !! როგორ მგავს ეს გოგო , ჩემნაირი გიჟური აზრებით : )) ბოლოს ბედზე ძალიან მაგარ რაღაცას ამბობენ..

Yann Samuell -ის ყოველთვის მჯეროდა : )

მოკლედ
ეს
უნდა
ნახოთ ! : )))

შენ შეგიძლია ?

შენ შეგიძლია დილით წვიმა ინატრო და საღამომდე მოვიდეს?

შენ შეგიძლია გათოვდეო ინატრო და გათოვდეს?

შენ შეგიძლია შოკოლადები ინატრო და მოგიტანონ?

შენ შეგიძლია არ იცნობდე, მაგრამ გიყვარდეს?

შენ შეგიძლია სარკეში საკუთარ თავს უაზროდ და უმიზზეზოდ უღიმოდე?

შენ შეგიძლია არარეალურზე ოცნებობდე გამუდმებით?

იშენ შეგიძლია გამუდმებით გინდოდეს რაიმე სიგიჟის ჩადენა?

შენ შეგიძლია წვიმაში გალუმპვა ?

შენ შეგიძლია სხვა იყოს დამნაშავე და მაინც ამართლებდე?

.......................არ შეგიძლია.. მე გაგასწარი : )

ჰეი !! ბლოგსფოთ!!!

ჰეიიი ბლოგ : ) დავრწმუნდი , რომ არ შემიძლია დიდხანს გავძლო აქ შემოუსვლელად, მიგეჩვიე ბლოოოოგ.. და კიდე იცი რა მიყვარს შენში? ის , რომ როცა მინდა საერთოდ ერთი ხელის მოსმის გაგაქრობ.  მაგრამ შენ რაღას გერჩი? : )

მნიამ..

მთელი დღეა სიცხე მაქვს და ოთახი ტრიალებს-ბრუნაააავს, ტრიალებს ბრუუუნავს (მიუზიქ) :) მეგობრებმა მომინახულეს, მადლობა ვიიიის ? :)))
სახელს აღარ დავასახელებ ერთი ტანჯული, ცალმხრივად შეყვარებული მეგობარუკა მყავს :D რა ვქნაო ამ სიცხიანს მეუბნება კაცო გადავირიე :))) მიდი და უთხარი : '' ეი შენ ბიჭო შემომხედე ქალი ვარ ბაყაყი ხომ არა'': )ისეთი გაბრუებული ვარ, ჩემ გარშემო რა ხდება ვერ ვაფიქსირებ, ან კომპთან რა მინდა? მმ ნეტა მალე გამიაროს :)))  

ხო ისა,  კიდევ დღეს აღმოვაჩინე , რომ ტვინი მტკივა ძალიან, გულიც :D კიდევ ბლოგის ყოფნა-არ ყოფნის საკითხი დავაყენე დღის წესრიგში.. ნუ მოცლილი ვარ ვაღიარებ :D არაუშავს ერთ თვეში მომენატრება ეს დრო..  


ამ უსაქმურობაში( sad iko da sad ara) ადრინდელ ჩანაწერს წავაწყდი და სულაც არ ვწერდი უნიჭოდ ვააახ : ))


აგერ ამონარიდი - ც :

ქობულეTი.2007 წელი.. ( თურმე რა მოცლილი აზრები მაწუხებდა , სადარი ეხლა ჩემი ძმა როგორს დამცინებდა უჰ უჰ.. ძალიან ვხალისობთ ხოლმე:)



''დაჯდა.. დაიწყო ისევ ფიქრი, შემოესმა 66-ე სონეტი, ნუთუ მართლა დაღალა ყველაფერმა ? გაწყდა ფიქრი.. აი წინ ზღვა, უამრავი ხალხი მათი ხმები ერთმანეთში ირევა, როგორც ზღვის თითოეული წვეთი. საოცარია ადამიანი , რომელსაც ძალიან ბევრი საფიქრალი აქვს და არ იცის რაზე იფიქროს..
''სიმინდი , ცხელი სიმინდი, იყიდეთ..''
ვინ იცის ახლა ის იასამნის ფერებში გამოწყობილი მოხრილი მოხუცი რის ფასად შოულობს ფულს..
ადამიანები ხშირად სისულელის გამო მოვიწყენთ ხოლმე.. არა და სახლიც გვაქვს, ოჯახიც, მეგობრებიც, ყველაფერი თითქმის და აი ამ ერრთი სიტყვის ''თითქმის'' გამო მაინც მეტი გვინდა და მაინც გვაწუხებს რაღაც.. თუმცა ესაა ადამიანის ბუნება და ვერ გაამტყუნებ...


გაიხედავ და ათასნაირი ხალხია ნაპირთან.. ზოგი უკვე ხუთ წუთზე მეტია დგას და იზახის ცივიაო წყალი.. საერთოდ ადამიანები ბევრ დროს ვკარგავთ უაზროდ.. ბავშვობაში დიდობა გვინა, დიდობაში ბავშვობა.. ზოგჯერ კიდევ რა გვინდა ჩვენ თვითონვე არ ვიცით..

კიდევ რამდენი რამ მაოცებს ადამიანში.. საოცარი ქმნილებები ვართ. .

ცოდოა ადამიანი , რომელმაც სიყვარულის სანაცვლოდ ვერაფერი მიიღო , მაგრამ რა ვქნა თავს ძალას ხომ ვერ დავატან? იქნებ იყოს ბედნიერი ისე რომ არ გავახსენდე არ მინდა ვიღაცის უბედურება გავიგო სულ ვიღაცისაც კი..

იყავით ბედნიერები ჩემთან ერთად და ჩემს გარეშეც..


მომბეზრდა დაავადმყოფებული საუკუნის ყურება და ეს ნდობადაკარგული ადამიანები.. რა გჭირთ? ნუთუ ერთი იმედისგაცრუების გამო შეგიძლიათ ყველაფერზე ხელი ჩაიქნიოთ , არ გრცხვენიათ ??


ამის წერას ზღვაში ჩავიდე ის მირჩევნია..
the end..


პ.ს. ესეც ერთი წლის წინანდელი ნაბოდიალები : ) ის სიტყვები მომეწონა იმედგაცრუებაზე როა :D ყოჩაღ ანი რავარი მუჰუაგარო ყოფილხარ შარშან :)))))))))

'' წითელი წიგნები '' (მმ.. მაგარია..)

ოთახში და ყავის შეკვრით ხელებსავსე კაცი შემოდის. სახე გაფითრებული და სერიოზული აქვს. ხვნეშის.

- მგონი, ბავშვი გადმოვარდა აივნიდან... ცოცხალია და არავინ ეკარება, ფეხსაც იქნევდა...

წამოვხტი და გავიქეცი.

- ნახე, ბავშვების პატრონი რომაა, როგორ გავარდა, - შენიშნა ყავის ელ­ექტრომადუღარას ძებნაში გართულმა ქალმა.

ბავშვი არა, მაგრამ ტუფის ქვით მოპირკეთებული ოთხსართულიანი შე­ნობის ძირში, სითეთრეშეპარულ ასფალტზე, დაბალი ტანის, თმამოშვე­ბული კაცი ეგდო.

ხალხი ახლოს არ მიდიოდა - 4-5 მეტრის მანძილზე რკალად ლაგდე­ბოდნენ. ქალები ფრჩხილებს იკვნეტდნენ, კაცები ერთმანეთს სიგა­რეტს სთავაზობდნენ. ერთ ადგილზე არავინ ჩერდებოდა: მცირე ხნით უკან გადგებოდნენ, სულ მალე კი კვლავ რკალის შესავსებად ბრუნდე­ბოდნენ...

- სასწრაფოში დარეკა ვინმემ? დარეკა ვინმემ? - გაუთავებლად კითხუ­ლობდა ვიღაცა.

- ბავშვს ვასეირნებდი, ორი წუთით ადრე გავიარე, სულ რაღაც ორი ნა­ბიჯით გავასწარი... ხმაურზე მოვიხედე და რას ვხედავ - ეს არ გდია? - ბავშვიანი კაცი თავის უჩვეულო თავგადასავალს რკალის შესავსებად მოსული ადამიანების ახალ ჯგუფს უყვებოდა.

ჩამოვარდენილმა მოძრაობა შეწყვიტა...

მის სახეს თეთრი ფერი ეძალებოდა. სიგამხდრის მიუხედავად, მკერ­დი არაბუნებრივად, ავადმყოფურად გაბერილი ჰქონდა. ჩამოვარდნი­ლის ჩონჩხი და მთელი იერი, ლოგიკურად, კუზს მოითხოვდა, მაგრამ კუზიანი არ იყო. სიმაღლე კი მართლაც ბავშვისა ჰქონდა. სულ ცოტა, ბოლო სამი თვე მის სახეს საპარს-საკრეჭი მოწყობილობები არ მიჰკარე­ბია. თხელი, გახუნებული, ბინძური წვერი ალაგ-ალაგ ეზრდებოდა.

პირიდან გადმოსული სისხლის გუბე ნელ-ნელა გაფართოვდა... მოუ­ლოდნელად, გადატეხილ ფეხებთან, გუბეში სამი წითელყდიანი წიგნი დავინახე. ნიავმა ერთ-ერთი სქელტანიანი ტომის სიყვითლეშეპარუ­ლი ფურცლები ჯერ ერთი, შემდეგ კი საწინააღმდეგო მიმართულებით გადაფურცლა.

რომ არა ქარი, სისხლის ფონზე წითელყდიანი წიგნების დანახვა შეუძ­ლებელი იქნებოდა.

"ნეტა, რა წიგნებია?!" - მექანიკურად გავიფიქრე.

ამასობაში სადარბაზოდან შავპერანგიანი ბიჭი გამოვარდა. "ჩამოვარდ­ნილის" დანახვაზე პატარა ხელები სახეზე აიფარა, კედელს აეკრა და აქ­ვითინდა.
მისი დაწყნარება არავის უცდია.

"გადმოხტა, თუ გადმოვარდა?" - კითხულობდა ვიღაც ახალმოსული, - "გადმოხტა, თუ გადმოვარდა?" - არ ჩერდებოდა იგი.

სასწრაფო დახმარების მანქანამ დიდხანს აჭყვიტინა სიგნალი, სანამ ჩა­მოვარდნილამდე მიუშვებდნენ. ყუთებით და რაღაც ხელსაწყოებით გადმოლაგდნენ. ინსტრუმენტების გამოყენებამდე საქმე აღარ მისუ­ლა. მომაკვდავის თავთან დახრილმა ზორბა თეთრხალათიანმა სანი­ტარმა ახალგაზრდა ექიმს ასძახა: "მგონი ისაა... ის უნდა იყოს!.. მაცა­ლე, ერთი მკერდი ვუნახო..." - ამ სიტყვებზე სანიტარმა ასფალტზე და­ბერტყებულ არსებას ენერგიული მოძრაობით გაძვალტყავებული მკერდი გაუშიშვლა.

"კი, ისაა, - ალაპარაკდა სანიტარი, - ნახე, იგივე "ნაკოლკა", იგივე წარწე­რა მსხვილი ასოებით... ჰმ, აი, წიგნები, ეს წითელი წიგნებიც რომ აქ ყრია... ეჭვი არაა - ისაა, ყოველ წელს ერთი და იგივე? არ გაგვი...რაკა საქმე?..

"თეთრხალათიანებმა სიცოცხლეჩამქრალი ორგანიზმი ასფალტს ააგლი­ჯეს. მოძრავ ამბულატორიაში შედგმისას, სანიტრები წამით დაყოვნდ­ნენ. გადაღეღილ გულისპირში ოსტატურად შესრულებული "ნაკოლკა" - ფრთებგაშლილი (მოფარფატე) ანგელოზი დავინახე. ნახატს ნახევარწ­რედ, იშვიათი სილამაზით გამოყვანილი ასოები - "ნუ დაეცემი" - ერტყა.

"ყოველ წელს ერთი და იგივე? ეს ვინ ყოფილა, მე ამის დედას შე..." - სა­ნიტარმა მთელ ხმაზე უტიფრად შეიგინა.

სასწრაფო დახმარების მანქანამ დიდი ხმაურით დატოვა მოყაყანე ადა­მიანები.

წითელ წიგნებს კვლავ ქარი ფურცლავდა. კედელზე აყუდებული ბი­ჭიც კვლავ სახეზეხელებაფარებული ტიროდა. ადამიანები ისე დაიფან­ტნენ, მისი დაწყნარება არავის უცდია.

ოთახში რომ დავბრუნდი, ყავის სმა დამთავრებული ჰქონდათ.

- ბავშვი არ იყო, - ვთქვი მე.

ყურადღება არავის მოუქცევია.

"ნეტა, რა წიგნები იყო?" - ვერ ამომეგდო თავიდან...

ცნობისწადილის დაკმაყოფილება მოგვიანებით ვცადე. სანიტრის ნათქ­ვამმა ("ყოველ წელს ერთი და იგივე?") არ მომასვენა. მომხდარიდან ზუსტად ერთი წლის თავზე ტუფით მოპირკეთებულ ოთხსართულიან სახლთან ვიდექი და ველოდი...

პატარა, სუსტი, უბადრუკი არსება აივნის მაღალ მოაჯირზე ასაბობღებ­ლად, წითელი ფერის წიგნებს ერთმანეთზე აწყობდა - წიგნები მას კი­ბის მაგივრობას უწევდნენ.

დაცემის ყრუ ხმაზე, მოპირდაპირე შენობაში ფანჯრები გააღეს. ვიღა­ცამ იკივლა. ჩამოვარდნილის გადამტვრეულ ფეხებთან, სისხლის გუბე­ში, სამი წითელყდიანი წიგნი ეგდო.

ოთახში არაჟნით, ორცხობილით და ყავის შეკვრით ხელებსავსე დავბ­რუნდი. სახე გაფითრებული და სერიოზული მაქვს. ვხვნეში.

- მგონი, ბავშვი გადმოვარდა აივნიდან... ცოცხალია და არავინ ეკარება, ფეხსაც იქნევდა... - ვთქვი მე.

ოთახში მყოფთაგან ერთი წამოხტა და გაიქცა.

- ნახე, ბავშვების პატრონი რომაა, როგორ გავარდა, - გადაიხარხარა ყა­ვის ელექტრომადუღარას ძებნაში გართულმა ქალმა...

წიგნები კი...

მართლაც კარგი, იშვიათი წიგნები იყო, თუმცა მათი წამოღება და ხე­ლის შეშლა აზრად არ მომსვლია.უნდა გითხრათ, ასეთი წიგნები ყველა ჩვენგანს უწყვია სახლში...




დათო ქარდავა

c'est la vie

As we grow up, we learn that even the one person that wasn't supposed to ever let us down, probably will. You'll have your heart broken and you'll break others' hearts. You'll fight with your best friend or maybe even fall in love with them, and you'll cry because time is flying by. So take too many pictures, laugh too much, forgive freely, and love like you've never been hurt. Life comes with no guarantees, no time outs, no second chances. you just have to live life to the fullest, tell someone what they mean to you and tell someone off, speak out, dance in the pouring rain, hold someone's hand, comfort a friend, fall asleep watching the sun come up, stay up late, be a flirt, and smile until your face hurts. Don't be afraid to take chances or fall in love and most of all, live in the moment because every second you spend angry or upset is a second of happiness you can never get back ...............................................

. . .

როცა ამდენს გაბრალებენ , როცა ვიღაცის თვისებას მიგაწერენ , ვიღაცის სურვილს, გრძნობას, აზრს..

მაშინ რა უნდა ქნა ?

არაფერი..

უფალმა შეგინდოს..


:)

ესე მინდა..

*ამდენი უსამართლობა გადამიყოლებს*

...............................................................................................

p.s. sicxe nel-nela magla adis , mainteresebs sadamde cava : ))))))))) grrrr cudi grdnobaa : )

............................................................................

იქნებ და(v)ფიქრდეთ..

რა საჭიროა გზა, თუ ის ტაძრამდე არ მიმიყვანს ?

როდესაც მოყვასს წყენისათვის სამაგიეროს უხდი, მაშინ მას ღმერთი აღარ სჯის. თუკი მიუტევებ, მაშინ ღმერთი ან მას სჯის, ან შენ მოგიტევებს ცოდვებს.

წმინდა იოანე ოქროპირი
მიიღე სინანულით მოსული, როგორც უფლის გზავნილი, რათა ამით არ შეურაცხყო და განარისხო თავად ღმერთი.
წმ. ეფრემ ასური

შენდობის მიუცემლობით სხვას იმდენად ვერ ავნებ, როგორც საკუთარ თავს.
წმ. იოანე ოქროპირი
დაინდეთ ერთმანეთი და უფალი შეგინდობთ.
წმ. ანტონი დიდი

თუკი შენ არ პატიობ ყველას, ვინც კი შეგცოდა, მაშ მარხვასა და ლოცვაში ნუ დაშვრები... ღმერთი არ მიგიღებს.
წმ. ეფრემ ასური


  დღეს ამ სიტყვებმა დამაფიქრა.. მმ გამახსენდა ბავშვობიდან ასე მზრდიდნენ:) ძნელია როცა ამ სიტყვებით და ქცევებით იზრდები ასაკის მომატებასთან ერთად ვინმესადმი სიძულვილი ან შურისძიების გრძნობა გაგიჩნდეს :) ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხე ყველაფერი და გულზე მომეშვა , თითქოს მძიმე ტვირთი მოვიხსენი, უცებ სიმსუბუქე და ღიმილი :) მორჩა :)
თავს კარგად ვგრძნობ.. მინდა შაბათ-კვირას სიცხე არ მქონდეს და ეკლესიაში წავიდე ... :):):)

გაიგეეეთ??? :-"

უუუუმ...

მიყვარს.. ((: es simgera : ))


http://www.files.ge/file/310831/02-marketa-irglova-and-glen-hansard-if-you-want-me-mp3.html




Are you really here or am I dreaming
I can’t tell dreams from truth
for it’s been so long since I have seen you
I can hardly remember your face anymore
When I get really lonely and the distance causes our silence
I think of you smiling
with pride in your eyes a lover that sighs


If you want me satisfy me,
If you want me satisfy me,
If you want me satisfy me,
If you want me satisfy me,

Are you really sure that you’d believe me
when others say I lie
I wonder if you could ever despise me
when you know I really try
to be a better one to satisfy you
For you're everything to me and
I’ll do what you ask meif you’ll let me be, free


If you want me satisfy me,
If you want me satisfy me,
If you want me satisfy me,
If you want me satisfy me,
If you want me satisfy me,
IF you want me satisfy me......................

ცოტათი ''მე''-ზე : ))

ბოლო დროს გავხდი 20 წლის და თავი დიდი მგონია :D ვსწავლობ ისევ ინგლისურ ფილოლოგიაზე, ისევ თსუ-ში : ( და საბოლოოდ ვარ დარწმუნებული რომ ეს ის არ არის, რაც მე მინდა: )
მყავს ისევ ბევრი იდიოტი ლექტორი ( მაგათ რა გამოლევს)

 მიყვარს ჩემი მეგობრები, აი ბევრნი რომ არიან და ძალიან კარგები რომ არიან: )) ჩემ დაბადების დღეზე რომ იყვნენ ყველას თვალებში იმხელა სითბო ვიგრძენი, რომ ვეღარ მაჩერებდნენ... 27 ივლისს უბედნიერეს ადამიანად ვგრძნობდი თავს :) უჰუ...

სიყვარულს ისევ ვერ ვუგებ , მოვა დრო გავუგებ: ))
კიდევ ადამიანები( ყველა არა ) , ყურადღება, ზღვა, წვიმა, თოვლი, შოკოლადები, მაკდონალდსი ,ანიმაციების და ფილმების ყურება , ჩემი პლანეტა, ჩემი ბუ (მონსტრების კორპორაციიდან),მასხრობა, საათობით დაკვრა - სიმღერა : )) კიდევ ძაააალიან ბევრი რაღაც ვიღაც, ყველაფერს ხომ არ ვიტყვი :"> 

მიტაცებს : ფოტოგრაფია, ფილოსოფია, ფსიქოლოგია ,მნია მნია საჭმელების გამოგონება, საინტერესო ადამიანებთან ურთიერთობა, კარგი მუსიკის მოსმენა, დასასვენებლად ბევრგან წასვლა :)))

მეზიზღება ყველა ის იდიოტი, ვინც ჩემ დაქალს გული ატკინა: )))) და მაინც ''ჩვენ არ ვტირით, ჩვენ ვიკინგები ვართ.. ''
ვარ საოოოოცრად ბუტია, ვპატიობ თითქმის ყველას ყველაფერს ყოველთვის..

მჯერა რომ ყველა ადამიანშია მზე,..

რომ როდესმე ჩემს პლანეტაზე მოვხვდები,

რომ ძალიან გიყვარვართ,

რომ სასწაულები-ც ხდება :)

უუმმ..
მეშინია : მარტოობის, ძაღლების, ქათმების, სიბნელის ( მგონი მართლა აღარ :D ) და ა.შ. :D

ცოტათი დავიღალე ცხოვრებით რომელსაც ქვია: '' ოღონდ იმათ არ ეწყინოთ'' ბევრჯერ ვეცადე სხვანაირად მოქცევა, ბევრმა მირჩია , მაგრამ არ გამომდის და რა ვქნა.. უოოოთევა არ მაწუხებს ეს ამბავი მართლა : )

:ბლაბლაბლა: თვალები მეხუჭება თავისით, თორე კიდევ დავწერდი: ) ოხ ეს სიზარმაცე... მმმ ( ანუ მ-აგრად მ-აგრად მ-მიყვარხართ.. აქამდე ხომ არ იცოდით რას ნიშნავდა.. ესეც გითხარით :) :) : ) :) :):) : :) :) : ) :) :) :) :)

''უძრაობა სრულიად..''

. .
ამ ბოლო დროს მართლა ყველაფერი ამერია.. მარტო მე არა.. მთელ საქართველოს... ქობულეთში ვიყავი პატარა ბავშმა რომ თქვა მამა ომი დაიწყო და რა ვქნათო.. გამაჟრიალა.. აქამდე ყველაფერი მხოლოდ ფილმებში მქონდა ნანახი, ან წიგნებში წაკითხული.. ამდენი მძიმე სახე , ამდენი მსხვერპლი, დანგრეული სახლი.......... მაინც იმედი მაქვს რომ ყველაფერი კარგად დამთავრდება და უფალი არ გაგვწირავს ქართველებს.. ასე რომ ''პანიკის გარეშე!!''
დავიღალე ამდენი რადიკალური გადაწყვეტილების მიღებით.. თითქოს წარსულში ვბრუნდები, რა უნდა ქნა , აზრსაც ვერავის კითხავ შენი ცხოვრებაა და თავიც მხრებზე მარტო იმიტომ არ გადგას როm წვიმა არ ჩაგივიდეს :)) ოხ ეს დაღლილი ხუმრობებიც უკვე ყელშია: )) მასხარა ვარ მგონი და ვერ ვხვდები : )) ერთი იმედი მქონდა დავისვენებ და ახალი ძალებით ჩამოვალ-მეთქი და კაცი ბჭობდაო.. ერთიანად ჩამამწარდა ''დასვენება-ც...''

და მაინც.. სიკვდილის გაცნობიერება გვადლევს ძალას რომ ვიცოცხლოთ..

:ბოდიალ-ბოდიალ: