we're just living in a world of fools :)

დავიღალე სათაურების მოფიქრებით :დ

მთელი სიცოცხლე ურთიერთობები გამართლება და მარცხია, რომელთან ერთადაც ვიზრდებით, ვიხვეწებით და რა კარგი იქნება ყველა რომ ვუფრთხილდებოდეთ ერთმანეთს, მაგრამ მოდი დღეს არ ვიოცნებებ.. :)

ყველაზე ძალიან მაშინ გიმართლებს, როცა ისეთი დედა გყავს, როგორიც გინდა. გენდობა, უსაზღვრო თავისუფლებას გაძლევს, ყველაფერში გიგებს და ხასიათს გიკეთებს. მადლობელი ვარ ასე რომ გამიმართლა.

როცა ერთი მეგობარი მაინც გყავს ისეთი, რომელთან ურთიერთობას უსაზღვრო სიამოვნებას განიჭებს და შეგიძლია ბევრი სიგიჟე ჩაიდინო. მადლობელი ვარ ამისთვისაც.

როცა სიყვარულია. .

და როცა სიტუაციების გამარტივებას სწავლობ :)

თავიდან ყველაფერი მძიმე ჩანს, ნებისმიერი ნაცნობის წამოსროლილი სულელური სიტყვაც კი. ყველაფერი თითქოს საწყენია. მერე ნელ-ნელა ფიქრობ, რომ იცვლები, რომ მეტი აღარ შეგიძლია, ამდენი უსამართლობა გადაგიყოლებს. გავა დრო და მშვიდდები, წონასწორდები, ყველაფერს გვერდიდან უყურებ, ამარტივებ, ამსუბუქებ, ალბათ უფრო ჭკვიანდები.ამის მერე რა ხდება არ ვიცი, იმ მარტივი მიზეზის გამო,რომ ჯერ ამ ეტაპზე ვარ. მომდევნო 'ლეველებს' არ გამოგაპარებთ :დ

-----

სულ სხვა რამეზე ვაპირებ ხოლმე წერას და საბოლოოდ ისევ ურთიერთობებზე გამომდის :))))

კიდევ რამდენი მაქვს საწერი..

*

First they ignore you, then they laugh at you, then they fight you, then you win..

ქობულეთი, 2010 წელი :)

ვზივარ ახლა, როგორც მჩვევია ხოლმე, ზღასთან ახლოს და მუზას ველოდები. იქნებ ლექსი დავწერო-მეთქი ვფიქრობ. მაგრამ წინასწარ ხო ვერაფერს შეუკვეთავ ცხოვრებაში.

. . .

ნეტა რატომ ეპატიებათ გარდაცვლილ ადამიანებს ყველაფერი? სანამ ცოცხლები ვართ, მაშინ უფრო არ გვჭჳრდება შენდობა?!

. . .

რატომ ვიტყუებით ადამიანები?

ნაწილი ალბათ იმიტომ, რომ სხვას ცხოვრება დაუმახინჯოს, დანარჩენი იმიტომ, რომ საკუთარი გაალამაზოს. ერთი დიდი ცოდვაა, მეორე ილუზია.

. . .

ცხოვრება საძაგლობააა, მაგრამ შეუძლებელია შეელიო, პარადოქსია მართლაც. რა საოცარია, ზოგჯერ ფიქრობ ყველაფერი თავზე დამენგრაო, გავა დრო და თავისით, სულ აგურ-აგურ აშენებ ისევ. მერე... მერე ისევ მოვა ვინმე, ფეხს წამოკრავს, ალბათ შემთხვევით, და გიწევს თავიდან წვალება. არ ააშენებ და ესეც არ გამოდის.. თავშესაფარი ხო ყველას სჭრიდება.

. . .

ადამიანებთან ყოფნა გულის ტკივილია, უადამიანებოდ - შეუძლებელი.

. . .

თავისუფლება, ალბათ, მაინც ისაა, რაც გინდა, რომ აკეთო და აკეთებ.. და არა ის, როცა თავს ძალას ატან, არიქა ვინმეს თავისუფალი ვეგონოო..

არასოდეს ვაკეთებ იმას, რაც არ მინდა.

'თავისუფალი არ ვარ, მაგრამ საკუთარ თავზე ვმუშაობ :) '

სიცილით ვარ ავად..

დღეს ძველ ჩანაწერებს ვანადგურებდი და ბავშვობაში დაწერილი ლექსი ვიპოვნე :)))

გამეღიმა, და გამეხარდა, რომ მე ახლაც სიცილით ვარ ავად :)))


'მე სიცილი მიყვარს

ყველა ტკივილს ვფარავ

იქნებ ჯობდეს სხვისთვის

ვიყო ხოლმე წყნარად..

ხდება ზოგჯერ, ვიბრძვი

ხასიათზეც არ ვარ

მაინც ჩემთვის ვიტყვი

სიცილით ვარ ავად

და თუ ერთ დღეს ყველა

სულ სულ სხვაგან წავა

შეიცვლება ჩემთვის

ამინდი და ჰავა

გაძვირდება ფიქრი, დამიდგება გვალვა

მე კი მაინც ვიტყვი

სიცილით ვარ ავად.

. . . Любили Вы, шутила Я. . .

Шутили вы, шутила я

Но вы шутя так милы были

Что я шутя вас полюбила

Тогда как вы ещё шутили.



Шутили вы, любила я,

Но вы шутя мне надоели,

И я ушла от вас шутя,

тогда как вы уже любили



. . . Любили вы, шутила я . . .



:)

e.e. cummings

I carry your heart with me. (I carry it in
my heart.) I am never without it. (Anywhere
I go you go, my dear; and whatever is done
by only me is your doing, my darling.)
I fear no fate, (for you are my fate, my sweet.) I want
no world, (for beautiful, you are my world, my true.)
And it's you are whatever a moon has always meant
and whatever a sun will always sing is you.

Here is the deepest secret nobody knows.
Here is the root of the root and the bud of the bud
and the sky of the sky of a tree called life; which grows
higher than the soul can hope or mind can hide.
And this is the wonder that's keeping the stars apart..

i carry your heart (i carry it in my heart)