Wednesday, January 18, 2012

44

in need of 44 sunsets

Sunday, January 15, 2012

crazy, I go crazy..


სიგიჟეა.
კი. და რამე გქონია ცხოვრებაში ნორმალური ? ან შენ თვითონ მოგწონს ნორმალური ?

არა, უცნაურობები, ყველა ლოგიკას მოკლებული და არავის მსგავსი ისტორიები. სასაცილოც და სატირალიც.

ემოციურად აღვიქვამ და ზედმეტად მგრძნობიარე ვარ ალბათ. ცრემლებამდე მიხარია და ცრემლებამდევე მტკივა. შუალედი არ მაქვს, არც არასდროს მქონია. ან ძალიან ბედნიერი ვარ, ან ძალიან უბედური ( მაგრამ მხიარული) .



'შიშით ტანჯვა თვით ტანჯვაზე უარესიაო. '

'არც მგლის შიშით წყვიტავს ვინმე ცხვარს.'


ასე რომ დამშვიდდი, შენი თეორიები გაიხსენე და ცხოვრებას თვალი გაუსწორე.

Friday, January 6, 2012

'. . . . . . . . . .'


ტელეფონის ზარი.
ტირილი
რა მოხდა, დედა, რა ხდება?
ცუდი ამბავია,ანა.
გარდაიცვალა?




''ცნობილი ქართველი მომღერალი სულიკო კოროშინაძე გარდაიცვალა. მას 17 დეკემბერს 79 წელი შეუსრულდებოდა. მომღერალმა, რომელმაც მთელი ცხოვრება მუსიკას მიუძღვნა, ბოლო წლებში საკუთარ გამოცდილებას დამწყებ მუსიკოსებს უზიარებდა.''
...

მთელი საქართველოსთვის ცნობილი მომღერალი გარდაიცვალა,არ იციან,რომ შენ ჩემი ყველაზე საყვარელი ბაბუა იყავი,ჩემი ცხოვრების ყველაზე დიდი გულშემატკივარი, ზოგჯერ მამაც კი მეგონე. მაპატიე,რომ ამდენ ხანს ვერაფერი გითხარი. ალბათ ასე საკუთარ თავს ვიცავ იმ ტკივილისგან, რასაც 16 დეკემბრიდან განვიცდი. საკმარისია შენი სახელის გაგონება, ან სიმღერის რომ გული მეკუმშება და ტირილი მინდება. რაღაც ნაწილი ჩამომაკლდა სითბოსი, რისი ამოვსებაც გამიჭირდება.
რამდენჯერ მითქვამს მამაჩემისთვის,რომ ბაბუას ყველაფერზე დაეთანხმე და არ ეკამათო- მეთქი. ახლა კმაყოფილი ვარ, რომ ვცდილობდი გული არაფერზე გტკენოდა. შენ ხო ამბობდი, ანნა მაგარიაო:) ჰოდა მინდოდა, ეს სიმაგრე გამემართლებინა. ჩემი ყოველი წარმატება ყველაზე მეტად გეამაყებოდა და გახარებდა, მერე ყველას უყვებოდი,რომ ანნა მაგარია.......

'-მოხვედი ბაბა? -აი ახლა კარგად ვარ.' მეც როგორ მიხაროდა,რომ აი ახლა კარგად არის-მეთქი. მიყვებოდი მერე შენს ცხოვრებაზე და არასდროს მბეზრდებოდა ამის მოსმენა. შენგან ვისწავლე სიკეთე, დათმობა და უბოროტოდ ცხოვრება. ვინმე თუ გაწყენინებდა, ჩუმდებოდი და მეც ასე ვარ დღემდე. ისე უშუალოდ ურთიერთობდი ყველასთან, ზემოდან არასოდეს არავისთვის დაგიხედავს, იმის მიუხედავად, რომ ამის მიზეზი ყოველთვის გქონდა. ფულს არასოდეს ჰქონდა შენთვის მნიშვნელობა, სიღარიბეშიც ლამაზს ხედავდი ყველაფერს, ესეც შენგან ვისწავლე...

'-არაფერი გინდა ბაბა?' და თუ უარს გეტყოდი პატარა ბავშვივით გწყინდა. მერე მოვიფიქრებდი ხოლმე,რომ წიგნი მინდოდა. როგორ გიხაროდა წასვლა და ყიდვა. ყველა წიგნს შენი თბილი წარწერა აქვს, ლამაზი კალიგრაფიით და სიყვარულით სავსე...

ძალიან მენატრები და შენი სულისთვის ვლოცულობ, შენი სული მიყვარს და მინდა, რომ კარგად იყო.
მე მივხედავ საკუთარ თავს, მე ხო მაგარი ვარ :)

მადლობელი ვარ ცხოვრების იმ ნაწილის, რაც შენთან გავატარე.


http://www.youtube.com/watch?v=ByMaILGIvFM



Wednesday, December 14, 2011

7:00


დილის 7 საათია და არაფერი არ არის რიგზე.

i wonder how they sleep at night :)))

ცოტას მცოდნეს მაგრად სძინავსო ამბობდა გორკი და მართალი იყო :)

ესე ადრე კაი ხანია არ გამღვიძებია.

ტელეფონმა დარეკა. რეანიმაციაშიაო.

ხო, ესაა ცხოვრება, ზოგი რეანიმაციაშია, ზოგი ამსტერდამში, ზოგი საერთოდ აღარსად არაა. :) ჩვენ კიდევ, ვინც ვართ მაინც სულ ვაპროტესტებთ ყოფას და მიზეზები არ გველევა იმისთვის,რომ ვთქვათ რა ბოღმა ცხოვრებააო:) არა, მართლა ბოღმაა,ზღვის ტალღებივითაა, ერთი რომ ზემოთ ამოგატივტივებს, მეორე ქვევით ჩაგითრევს,მაგრამ შეგვიძლია ცოტა მაინც გავალამაზოთ :) ხო შეიძლება მზის ამოსვლა გიხაროდეს, დილიდან საყვარელ ადამიანებს ელაპარაკებოდე, სითბოს გამოხატავდე, ეხმარებოდე, ეხუტებოდე და სულ მცირე ინდობდე მაინც :) არ არის საჭირო გრძნობების შეკავება, ვითომ მაგარი გოგო ვარ/ბიჭი ვარ თამაში, არც ისე ბევრი დრო გვაქვს იმისთვის,რომ რამე დავმალოთ. ვიცი, იმიტომ ვმალავთ,რომ ლუზერები არ ვეგონოთ ვინმეს, მაგრამ ვეგონოთ მერე რა? ამა ჰეფი ლუზა:))) ( დრიმას მოტივებზე). ხალხი რას იფიქრებს, საზოგადოება? და იფიქრონ, რა მოხდა? ხალხის ფიქრით არავის არაფერი აკლდება :) შენ წილ ბედნიერებას უნდა მოუარო, ისედაც ისეთი ცოტაა.

ჩვენ კიდე სულ სადღაც გვეჩქარება, გეგონება მარტო სამუშაოს გამო გავჩნდით, ვიმუშავებთ, ვიმუშავებთ, ვიყიდით ახალ რამეებს და მერე ან რეანიმაციაში მოვხვდებით, ან ამსტერდამში :))))))

Friday, December 9, 2011

''დროებითი ბედნიერება''


დროებითი ბედნიერება ძალიან სასიამოვნოდ იწყება და ასევე გრძელდება. სიხარულით დაფრინავ. დროებით ბედნიერებას ბევრი სიცილი მოაქვს,განაწილებინებს ყველა ადამიანზე. არაფრის აღარ გეშინია. მთელი არსებით განიცდი.გ ათქმევინებს,რომ მთლიანად სამყარო გიყვარს, თავის კარგი და ცუდი ადამიანებით, თავის დანგრეული სახლებით, დამახინჯებული გარემოთი, მთელი ცინიზმით გაჟღენთილი სამყარო, რომელსაც თვალებში უყურებ და კეთილად უღიმი..

მაგრამ იცი,რომ ეს დროებითია. და თვითონაც ხშირად გახსენებს. მაინც არ უსმენ, შენი გზით მიდიხარ,მიდიხარ, მიდიხარ... სანამ არ დაეცემი..

მერე იწყებატკივილი გულიდან მთელ ტანზე რომ გადადის და ლამის კრუნჩხვამდე მიჰყავხარ. ფიქრობ, იხსენებ, განიცდი, გტკივა, გინდა კანიდან გამოძვრე.

მე დროებით ბედნიერი ვარ : ) მიყვარხარ, ჩემო დამახინჯებულო სამყარო, აღარ მეშინია ტკივილის, რომელსაც კრუნჩხვამდე მივყავარ..




http://www.youtube.com/watch?v=vj6raJB9IaQ

Thursday, September 15, 2011

n.gomelauri



"სასწაულები ხდება წამებში!


– ჩვენ კი ყოველ წამს ვეძებთ დასაწუნს...

ყველას დავცინით ზურგის არეში...

და წუთში ვკარგავთ სამოც სასწაულს...



ვფიქრობთ – ამაღლდა ჩვენი პერსონა,

როცა ტალახი ვინმეს ესროლა...…"



***


ისე ბევრია ამქვეყნად ცუდი

-კარგშიც კი ხშირად სიავეს ვხედავთ

ვოცნებობთ, იმას მოვაბათ კუდი,

რაც რომ სხვას აწევს უმძიმეს სევდად.



ისე ცოტაა ამქვეყნად კარგი

დროა, შევიდეს დიდ წითელ წიგნში.

მეცნიერების გამხდარა დარგი,

ნაღდ სიყვარულის წინაშე შიში."

Saturday, August 27, 2011

პატარა ნაბიჯების ხელოვნება..-..ანტუან-სენტ ეგზიუპერი


მე არ გთხოვ,უფალო,დამაჯილდოვო სასწაულების და ხილვების უნარით,მომეცი ძალა ყოველდღიურობისთვის.



მასწავლე პატარა ნაბიჯების ხელოვნება.

გამხადე მპოვნელი და გამომგონებელი, რათა ყოველდღიურობას ზუსტად მოვარგო ის,რაც მე მეხება.



მასწავლე დროის სწორად განაწილება.



მაჩუქე თითების წვერების მგრძნობელობა,რათა აღმოვაჩინო,რა არის პირველი რიგის და რა მეორის.



შემამეცნებინე, რომ ოცნებები გარდასულისა და მომავლის შესახებ ვეღარ დამეხმარებიან.



დამეხმარე,თავი გავართვა ჩემს მომდევნო ამოცანას და მივხვდე იმას, რომ ამჟამინდელი წუთი ყველაზე მნიშვნელოვანია.



დამიცავი გულუბრყვილო რწმენისაგან,რომლის მიხედვითაც ცხოვრებაში ყველაფერი დაუბრკოლებლად მოდის.



ამიხილე თვალი,რათა დავინახო,რომ განსაცდელი,მარცხი და იმედგაცრუება ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია,რომელთა მეშვეობითაც ვიზრდებით.



გამახსენე,რომ ეს გული ხშირად გონების წინააღმდეგ ილაშქრებს.



გამომიგზავნე საჭირო დროს ის, ვინც თამამად და სიყვარულით მეტყვის სიმართლეს.



შენ იცი,თუ რა ძლიერ გვესაჭიროება მეგობრობა,გამზარდე იმ ზომამდე, რომ ღირსი გავხდე სიცოცხლის ამ უმშვენიერესი, ურთულესი, უნაზესი და ყველაზე სარისკო საჩუქრის.



მომეცი ალღო,რომელიც წყალქვეშა ნავივით ჩააღწევს "ქვემოთ" მყოფებთან.



ამაცილე იმის შიში,რომ შესაძლოა ეს ცხოვრება ფუჭად გავიარო.



ნუ მომცემ იმას,რასაც საკუთარ თავს ვუსურვებ,მომეცი ის,რაც მე მჭირდება.



მასწავლე პატარა ნაბიჯების ხელოვნება.