უცებ ჩამომაკლდა რაღაც...
დედაჩემს ვკითხავდი შემთხვევით ტყუპისცალი ხომ არ მყავდა,მაგრამ ვიცი მეტყვის ''რომ აფრენდი ვიცოდი , მაგრამ ესეეეე...'' და მერე ორივეს უნდა გაგვეცინოს , ამიტომ ჩუმად ვარ.. ჩემთვის დავწერ :)))
სულ მინდოდა და მყოლოდა...
ვისაც ყავს იმაათ არ უნდათ ხოლმე, დედისერთებიც ისეთი კმაყოფილები არიან თავიანთი ცხოვრებით...
მიუხედავად იმისა,რომ ძმა მყავს და ძალიან ახლოს ვართ ერთამნეთთან.. მაინც არ ცალია იმდენად ჩემთვის.... ამიტომ და-ც მინდა.. აი ძალიან..რომ გავიზარდე ეხლა უფრო მეტად.. რა თქმა უნდა უმცროსი :)) ასე 7-8 წლით...
ყოველ დღე ვამეცადინებდი, ჭკუას დავარიგებდი ...მომიყვებოდა გულნატკენი , როგორ არ დაპატიჟა კლასელმა დაბადების დღეზე :) წავიყვანდი ყველაზე მაგარ ადგილას, ვუყიდდი ბევრ საჩუქარს და კლასელი კიარა მთელი სკოლა დაავიწყდებოდა...
როცა თვალცრემლიანი ვიჯდებოდი...კომპიუტერის არაფრისმთქმელი ეკრანის მაგივრად მას შევხედავდი თვალებში... უსიტყვოდ გამიგებდა ..
ბევრ ფილმს ვუყურებდით ერთად, ბევრს წავიკითხავდით.......სახლიც უფრო ფერადი და ხალისიანი გახდებოდა...პიანინოზე დაკვრას ვასწავლიდი და გიტარაზე...დამიკრავდა , მიმღერებდა......მომეფერებოდა....
ეხლაც აქ რომ იყოს ....
ხო უფრო კარგად ვიგრძნობდი თავს....
არ მეგონებოდა მაინც , რომ იქ შიგნით რაღაც გამომაცალეს და წაიღეს......
არვიცი ეხლა სად ხარ როგორ ხარ, მაგრამმ უნდა მყოლოდი....
არვიცი ეხლა სად ხარ როგორ ხარ, მაგრამმ უნდა მყოლოდი....
აქ უნდა ყოფილიყავი და შენს უაზროდ სულელ დას უნდა ჩახუტებოდი მაინც............
უნდა ყოფილიყავი მოღიმილე, ენერგიით სავსე და ჩემით ამაყი....
ძალიან მიჭირს უშენოდ...............................................
უბრალოდ.....
უბრალოდ მე....
მე....
მჭირდები:)
ალბათ ამიტომ ვცდილობ ყოველ ახლო დაქალში პოტენციური შენ გიპოვნო....
მაგრამ ისინი არც ისე პატარები არიან
:)
No comments:
Post a Comment