Tuesday, September 30, 2008

ურეკი :)

კადრში მე და ელეეეე, კომენტარები - ნინიკო ..
მაგარია
ხარისხი მოიკოჭლებს ორივე ფეხით ..

Monday, September 29, 2008

ახსნას არ ვაპირებ..

ნუ აუხსნი, მაინც ვერ გაიგებენ.
ავარია, რომელიც მოხდა_ შენსა და სამყაროს შორის,
არ იყო უბედური შემთხვევა,
და არც წინასწარ გამიზნული შემთხვევა,
და მაინც ნუ აუხსნი, იმიტომ რომ ავარია რომელიც მოხდა
გაიწელა დროსა და სივრცეში და შიგნით ცხოვრობ.
და ნუ აუხსნი, მაინც ვერ გაიგებენ,
რომ შენი ლიმონივით ჩაწურული გული ვიღაცამ ჩაივით მოსვა.
შენი ნერვები კი ფეხსაცმელს თასმებად შეაბა
და ისე განასკვა რომ აღარასდროს გაიხსნება
და შემთხვევითი ფეხის დადებით ვეღარ წააქცევს.
და ნუ აუხსნი, კაცობრიობა გარდატეხის ასაკში შედის
და ისეთი ამბოხება დაეწყო რომ...
აზრი არა აქვს მოყევი ზღაპარი კონკიაზე
და ხმამაღლა თქვი რომ არ გჯერა
არ დამალო რომ ყველა ბავშვს იმისთვის გააჩენ
რომ მერე მოკვდნენ.
გაიხადე კაბა, რომელიც შენთვის არ შეუკერიათ
და შემთხვევითი გამვლელივით შემთხვევითი ფულით იყიდე.
თქვი რომ ტუალეტები რომ არ იყვნენ
ყველა ახლად გარემონტებული სახლი იყროლებს
მოთხოვე ადამიანებს ტუალეტების პატივისცემა
დიაგნოზი რომლითაც ცხოვრობ_ არ არის სიცოცხლე
დანიშნულება რომლითაც ცხოვრობ_არ არის სიყვარული
და ექიმი, რომელსაც მიმართავ_არ არის ღმერთი
და სიტყვები, რომლებსაც ამბობ_ ვერ ამბობენ ყველაზე მთავარს
და ნუ აუხსნი!
ნუ აუხსნი!
ნუ აუხსნი!
ნუ! ნუ! ნუ! ნუ! ნუ!
იმიტომ რომ ავარია რომელშიც ცხოვრობ არ იყო უბედური შემთხვევა
და არ იყო წინასწარ განზრახული
და არ იყო შეჯახება შენსა და სამყაროს შორის...
და თვალების წარამარა დახუჭვით
ნახევარი ცხოვრება გრჩება კადრს მიღმა_ კადრებს მიღმა,
სადაც ჩემს თითებს შორის ცხოვრობდი და კვდებოდი მერე ფურცლებზე.
და არ აგიხსნი, იმიტომ რომ აზრი არა აქვს
და ავარია რომელიც მოხდა….


შენ ხარ...

Thursday, September 25, 2008

sunset :)


სიამოვნებით ვუყურებდი მზის ჩაsვლას 43-ჯერ..


-აუ რა..
-რა?

-არაფერი
-მაინც?

-რა აზრი აქვს რომ გითხრა?

-იქნებ ქონდეს?

-არა, არ აქვს !!

-მაშინ კაიჰ.... ..




ესე ვეღლაბუცები ჩემს მეორე მეს :dzalitsmile: :dzalitsmile:

Sunday, September 21, 2008

დაასხით :)))


იმ ქალს, იმ ბერიკაცს გაუმარჯოს,

ვისი ცხოვრების გზაც შვეულია,

ვისაც არასოდეს გაუმართლდა,

მაინც სიხარული შეუძლია.

ვისაც იმედები პურად ყოფნის,

ვინც მთელ ქვეყანაზე ეულია,

ვისაც,სიყვარულით უარყოფილს,

სხვისი სიყვარული შეუძლია.

იმ ქალს, იმ ბარიკაცს გაუმარჯოს,

ვისი სიმღერებიც მწუხარეა,

ვისაც სიხარული გაუავდრდა,

სხვისი გაღიმება უხარია.

ვისაც შეუძლია ატირება,

მზით და სიკეთით ძლეულია,

დიდი შეცდომენის პატიება

ვისაც დიდსულოვნად შეუძლია.

ვისაც უხარია ყველაფერი-

ტყეები და ველებია,

ვინც ჩვენი მამულის ფერად ფერებს

ვერა და ვერაფრით შელევია.

ვისაც არასოდეს გაუავდრდა,

მაინც იმედებით გრძნეულია,

ეს იმ ადამიანს გაუმარჯოს,

ვისაც სიყვარული შეუძლია!





გამიმარჯოს.. დაასხით :)))

chemi balgobis uuuuu leqsi :))))

მანანა – ლალი, ლალი, ჩემო ლალი!
ლალი – რაო, ჩემო მანანა?
მანანა – ეგ თოჯინა დედაშენმა ჩემთან გამოგატანა?
ლალი – რასა ბრძანებ, ქალბატონო! არ გათხოვებ არასდროს, გინდა ისევ გააცივო, ისევ სურდო დამართო?
მანანა – რადგან ასე მეუბნები, რადგან ასე მაჯავრებ, დამიბრუნე ჩემი ვაშლი, მე რომ გუშინ გაჭამე.
ლალი – არაფერიც, არაფერიც, არაფერსაც არ მოგცემ, იმ ვაშლისთვის, აღარ გახსოვს, ლოყაზე რომ გაკოცე?
მანანა – მე რომ წიგნი მოგიტანე კარგი წასაკითხავი?..
ლალი – მერე მე რომ მოგარჩინე, ექიმი რომ ვიყავი?
მანანა – ჰო-ჰო-ჰო-ჰო, დიდი საქმე სულ არ იცი თამაში გახსოვს, მე რომ მოგეხმარე კანფეტების ჭამაში?
ლალი – მერე მე რომ შენს თოჯინას გავუკეთე ნემსები?
მანანა – მერე მე რომ წაგიკითხე დიდი, გრძელი ლექსები?!
ლალი – როგორც ვხედავ, ქალბატონო, უმადური ბრძანდები, დაგავიწყდა, გუშინწინ რომ გამომართვი ბაფთები?
მანანა – არც თოჯინა მინდა შენი, აღარც შენი ვაშლები, ბუტე, ბუტე, გაგებუტე, აღარ გეთამაშები.




eh :)

Modigliani :x:x:x


Thursday, September 18, 2008

waiting for the rain..



გაწვიმდა..

არავინ მომყვება დასსასველებლად..

თუმცა არც არავისთვის მითხოვია..

ჰეჰ..


წვიმაავ მიყვარხარ! :)




waiting for the rain to come down
Waiting for the love to light
I don't have a reason to go on if we're apart.
I don't have the keys to open up your heart.