შკოლნიკობიდან...

სკოლაში ყოველთვის დავდიოდი: დიდი ჩანთით, რომელიც სავსე იყო წიგნებით, ზამთარში ჯაგა-ჯუგა ჩექმებით, ''შატლანკა'' იუბკით, პანამა ქუდით, ნუ თმა როგორც ყოველთვის გაშლილი.. მოკლედ ერთი დიდი სათვალე მაკლდა სრულ შკოლნიკბამდე..

ვსწავლობდი ყველა საგანს განურჩევლად, ამის და ჩემი ''დობრი'' ხასიათის გამო ყველა მასწავლებლის კუმირი ვიყავი :)))) აბიტურიენტობისას თითქმის არ მივლია, მაგრამ ძველი სიყვარულის ხათრით მაინც სულ ხუთებს მიწერდნენ.. ( ra chirad mindoda? ) =)) ჰოდა ბევრი ''სწერვული შპილკების'' ატანა-ც მიწევდა, მაგრამ არ მადარდებდა საერთოდ..

მმ.. პირველად ''პაკლონიკი'' თუ რაც ქვია მეორე კლასში მყავდა :))))))) ფილმში გადამიღეს და რეჟისორის ბოვშს ''მოვეწონესავით'' =)))))) ჩემზე ცოტათი დიდი იყო.. დედაჩემს ეუბნებოდა ცოლად უნდა მოვიყვანოო.. ჩემს სკოლაში გადმოიყვანეთ და დავიცავ ყველასგანო.. რა სულ დაცვა მჭირდებოდა..

დღის რეჟიმი : სკოლა, ფიზიკა, ცეკვა, მუსიკა , ინგლისური.......

არასოდეს მაინტერესება სხვა უწი-პუწი რაღაცეები..

მომწონდა ის , რასაც ვაკეთებდი.. მომწონდა ჩემი მეგობრები... განსაკუთრებით ვაფაანატებდი ძმაზე, როგორც ეხლა :) ))) სულ იკას ძმაკაცებთან ერთად ვთამაშობდი ფეხბურთს.. :))) უბანში ვმეგობრობდი ორ ''ვზროსლ'' გოგონასთან, რომლებიც სულ მჩაგრავდნენ და გიორგი მიცავდა :)))))

მეცხრე კლასში სერიოზულად ამიხსნეს სიყვარული. თავიდან ვერ გავიგე რა უნდოდა , ვისი ჩუსტი იყო.. რაის სიყვარული ? =)) არ მინდოდა წყენოდა და ი ცუდი არაფერი მითქვამს... ფანტაზიას რა ვუთხარი თანხმობად ჩათვალასავით და მიჰქონდა მერე ტვინი რამდენიმე თვე უაზრო ბოდიალით :))))))) საბოლოოდ, (როგორც ხშირად ხდება) ნერვებმა მიმტყუნა და ძალიან ცუდი რანცხეები ვუთხარი :">

(რამდენიმე წლის წინ შემხვდა ვაკეში საკმაოდ თბილად და რაღაც ნიტოდ ვიგრძენი თავი :))))

სკოლის პერიდი გამახსენა ''პანამამ'' დღეს აღმოვაჩინა დილის 7.30 ზე ... დაბინდული თვალებით ვეძებდი ''რამე ქუდს'' და ვერაფერი ვიპოვნე ამის გარდა..
გული მწყდება, რომ მაშინ ელენეს არ ვიცნობდი.. უფრო ფერადი იქნებოდა ყველაფერი ჩემთვისაც და იმისთვისაც:)