ინტრი_გა

მოთხრობის წერა დავიწყე..

აი ასე მომინდა, დამარტყა თავში რაღაცამ,

კი არა

და

აინთო პატარა ნათურა პიუმ პიუმ და დავიწყე..

ცოტას აქ დავდებ სულ სულ ცოტას.... (ინტრი_გა? :D )

ჯერ ისედაც 4 გვერდია მზად:)

მთავარია მუზებმა არ მიღალატონ და რაღაც გამოვა :)

:

გარეთ ისევ ფერადი იყო ყველაფერი და მზეც ისევ ისე ანათებდა პირდაპირ თვალებში.. ქუჩის ხმაური ნერვებზე მოცარტის რექვიემს უკრავდა , ამიტომ ყველაფერი მუსიკამ შეწყვიტა…....

დააკვირრდა თავისსავე სხეულის მოძრაობას და ნაბიჯების თვლა დაიწყო: ერთი, ორი….

გარშემო თითქოს ხალხიც შემოეცალა, ვერავის ხედავდა , საერთოდ ხშირად იბრმავებდა ხოლმე თვალს. მაშინ როცა არ უნდოდა რამე დაენახა, ან გაეგონა.

ნელ-ნელა სახლის კარს მიუახლოვდა, ცოტა ხნით გაჩერდა და უკან გაბრუნდა.. ალბათ ესეც იმიტომ,რომ ახლა თავი არ ჰქონდა ვინმესთვის აეხსნა, რატომ უვსებდა მზისგან აწითლებულ სახეს ცრემლები..

:)

p.s. ეს ცრემლები ბანალურად შეიძლება ჩაითვალოს ,მაგრამ რის გამოც ტირის ის არ არის ბანალური trust :)